Actieve inhibitie

Het idee van een monetaire reset heeft ons een indicatie gegeven dat er geen technische restrictie om alle schulden uit het wereldbeeld te laten verdwijnen, zelfs meerdere opties staan tot onzer beschikking. Waarom dit – ondanks al deze opties – niet gebeurt stemt echter tot diepgaander reflectie en dan komen we uit bij een aantal bijzondere fenomenen. Als interludium deze pagina over de rol van de psyche, een aantal technische vingerwijzingen helpen om hier een beter begrip over te vormen. Het onderstaande is vrij te vinden op wikipedia en lijkt misschien de ver van ons bed show, niets zal minder waar blijken wanneer we de theorie in praktijk omzetten. Geloof echter niets zomaar, ervaring leert.

Inprenting

Inprenting (ook wel ‘codering’ genoemd) is het neuropsychologisch proces waarbij informatie wordt opgeslagen in het geheugen. Het woord ‘inprenten’ komt letterlijk van het maken van een afdruk met een printplaat of letterzetbak en het idee is dat het ‘inprenten’ zorgt voor een ‘afdruk in het geheugen’. Inprenting is datgene wat volgt op het waarnemen en wat vooraf gaat aan het onthouden, het is het proces waarbij de informatie vanuit de zintuigen eerst door de hersenen wordt geïnterpreteerd (waarnemen) en vervolgens wordt toegeleid naar het geheugen (onthouden). De entorinale schors en de cortex parahippocampalis spelen in de hersenen hierin een belangrijke rol.

Vergeten

Vergeten kan verschillende oorzaken hebben, het kan een gevolg zijn van een gebrekkige opslag van informatie (ook wel codering of inprenting genoemd), het niet kunnen vasthouden of niet meer kunnen kunnen terugvinden van informatie. Informatie wordt beter opgeslagen of ‘gecodeerd’ als het een bepaalde betekenis voor ons heeft (bijvoorbeeld door een woord met iets anders te associëren). Het vasthouden van informatie kan op twee manieren worden belemmerd. Indrukken of kennis kunnen passief vervagen, of kunnen op een meer actieve manier door interferentie met andere informatie uit het geheugen verdwijnen.

Inhibitie

Iets wat recent is geleerd kan bijvoorbeeld iets anders dat wij vroeger hebben geleerd weg- of onderdrukken. Men spreekt dan van retroactieve inhibitie. Ook het omgekeerde, proactieve inhibitie geheten, kan plaatsvinden: iets wat vroeger is geleerd kan iets anders dat later is geleerd onderdrukken. Ten slotte is het mogelijk dat we iets vergeten omdat we het niet meer kunnen terugvinden, het zit nog wel in het geheugen, maar we kunnen er niet meer bij. Terugvinden gaat makkelijker als we kunnen beschikken over een hulpmiddel of ‘cue’, zo kan een gezicht of een melodie ineens de herinnering terugbrengen van een ‘vergeten’ gebeurtenis uit het verre verleden.

Pragmatisme

Een cruciale vraag rest hoe iemand te weten kan komen dat hij/zij überhaupt iets vergeten is? En sterker, hoe reageren we wanneer dat inderdaad blijkt? En wat als plots een heel andere visie over de alledaagse realiteit zich ontvouwt? Is dit werkelijk een proces van een simpele vingerknip of komt er meer bij kijken? Tal van vragen resten waarvoor we steeds beroep kunnen doen op het prachtige studiewerk van velen, aan informatie ontbreekt het niet. Wat we alvast kunnen afleiden is dat veel – zoniet alles – gelegen is in onze manier van denken, onderwijs, onderzoek, dialoog en zelfreflectie spelen dan ook een cruciale rol in dit alles. Aan de hand van praktische voorbeelden zullen we trachten dit duidelijker te maken. (lees meer)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s